அன்புலகம் படைத்திடுவோம் அன்பே இறைவன் என்போம்
அன்பில்லா மனிதனையோ இருளின் பிள்ளை என்போம்
தம் மகனை நம் பொருட்டு கடவுள் அனுப்பி வைத்தார்
அவர் நம்மை அன்பு செய்து மீட்பை மலர வைத்தார்
1. நம்முள் நிலவும் அன்பு இறைவனின் அன்பு என்று
நிறைவுடன் நம்பி வாழ்வோம் அழியா இன்பம் காண்போம்
ஆவியில் பங்கு கொண்டு அவருள் நிலைத்து நின்று
இறைவனின் இல்லம் ஆவோம் இன்பமே இறைவன் என்போம்
இயேசுவையே இறைமகனாய் ஏற்பவர் மனதிலே
இறையவனோ நிலைத்திடுவான் மனிதனும் அவரில் நிலைப்பான்
2. அன்பில் அச்சம் இல்லை அச்சம் அன்பில் அகலும்
அச்சம் கொள்ளும் மனமோ அன்பில் நிலைப்பதில்லை
இறைவனை அன்பு செய்வேன் என்று சொல்லும் மனிதன்
அயலான் அன்பை மறந்தால் அவனோ வாழ்வில் பொய்யன்
கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் இணையாய் நிலவும் அன்பு
இறைமகனின் வாழ்வினிலே நிலைத்திடும் மீட்பின் அன்பு
anbulagam padaiththiduvom anbe iraivan enbom
anbillaa manidhanaiyo irulin pillai enbom
tham maganai nam poruttu kadavul anuppi vaiththaar
avar nammai anbu seidhu meetpai malara vaiththaar
1. nammul nilavum anbu iraivanin anbu endru
niraivudan nambi vaazhvom azhiyaa inbam kaanbom
aaviyil pangu kondu avarul nilaiththu nindru
iraivanin illam aavom inbamae iraivan enbom
yesuvaiyae iraimaganaai yerpavar manadhilae
iraiyavano nilaiththiduvaan manidhanum avaril nilaippaan
2. anbil achcham illai achcham anbil agalum
achcham kollum manamo anbil nilaippadhillai
iraivanai anbu seivaen endru sollum manidhan
ayalaan anbai marandhaal avano vaazhvil poiyan
kadavulukkum manidhanukkum inaiyaai nilavum anbu
iraimaganin vaazhvinilae nilaiththidum meetpin anbu
Note: Tamil transliteration is automatically generated and may contain errors. Please refer to the Tamil text for accuracy.